روزگار اهالی قلم در ایران بستگی به وضعیت مردم دارد. به این دلیل که اهالی قلم هم حساس هستند و هم عنصر اندیشه برای آنها و مردم، یک ویژگی مشترک است. به بیانی اهالی قلم نسبت به مسایل جامعه و مردمشان حساس ترند و آن جا که مردم خوش باشند آنها هم خوش هستند و آن جا که به هر دلیلی مردم ناخوش باشند، اصحاب قلم ناخوشتر میشوند و این ناخوشی را در تدوین و تولید آثار خود به منصه ظهور میرسانند. و این دلیلی ندارد جز این که آنها با درک ظرایف مردمان، وجدان بیدار مردم هستند.
در دورههای مختلف تاریخی در این کشور هم اهالی قلم پابهپای آحاد جامعه بودهاند، همان طور که مردم ما برای اعتقادات و حفظ حریم میهن، شهید داهاند، نویسندگان هم شهید شده و هم در راه وطن شهید اهدا کردهاند.
و این یعنی نویسندگان ایرانی، برج عاج نشین نیستند، بلکه در میان مردم خود با تمام وجود، زندگی میکنند و از رهگذر روزمرگیهای جامعه در میان واژگان و مخلوقات ادبی خود نفس میکشند. مانند حضورشان در میدانهای نبرد در سالهای دفاع مقدس، که شهدای قلم این ادعا را تایید می کند.
البته در بررسی حیات اهل قلم نکاتی مطرح است؛ ما در کشورمان به لحاظ تعداد کتابهای منتشر شده قطعا در جهان جایگاه ممتازی داریم اما در شمارگان کتابها در سطحی معمولی هستیم. در این فضا هم به طور قطع آثار بسیار خوب، خوب، معمولی، ضعیف و... هم وجود دارد. برای همین سنگ محکی برای عیارسنجی اهل قلم در کشور به طور قطع وجود ندارد و دلیلش هم گوناگونی آثار و نبود شاخصی در جهت تشخیص سره از ناسره است.
اگرچه در سالهای اخیر کتابهای ارزشمند و خوب بیشتر مورد توجه قرار گرفتهاند و نویسندگان این آثار نیز بیشتر دیده شدهاند اما هنوز به جایگاهی که در شان ادبیات کشور هست، نرسیدهایم. در سالهای اخیر شمارگان بعضی از کتابها به خصوص در حوزه دفاع مقدس بیسابقه بوده اما این اتفاقات هرگز بیانگر توان علمی و هنری اهالی قلم در کشور و همچنین افق پیش روی ادبیات نیست. علاوه بر این، امروز بعضی از همکاران ما در حوزه قلم فقط از طریق نوشتن «ارتزاق» میکنند و کارمند و پرسنل هیچ جایی نیستند و این اگرچه نشان از حرکت به سمت حرفهای شدن و نگاه حرفهای به نویسندگی است، اما نشان دهنده رشد مطالعه در میان مردم و اقبال جامعه به آثار خوب و خواندنی نیز هست. اگرچه معتقدم ما هنوز در ابتدای راه هستیم و تا رسیدن به سرانجام مطلوب، به زمان احتیاج داریم.
وضعیت تقدیر و تقویت اهالی قلم هم به موضوع نشر باز میگردد، مساله انتشار هم به دو عامل بستگی دارد؛ خوب بودن کتاب و حرفهای بودن ناشر. اگر آثار منتشر شده کیفی باشند و ناشران حرفهای هم داشته باشیم، تجربه نشان میدهد مردم با میل و اشتیاق بسیار با پدیده کتاب مواجه میشوند و از پنجره کتاب با افکار و نظرات نویسندگان و اهالی قلم آشنا میشوند، نباید فراموش کرد که بستر اصلی تقدیر از اهالی قلم، تولید خوب و توزیع مناسب آثار منتشر شده است.